Er is een man en een vrouw. Ze houden van elkaar.
Er is de zee.
Hij beslist te vertrekken, alleen, met een zeilboot, op reis naar het onbekende.
Zij blijft aan land. Ze nemen onhandig afscheid. Hij gooit de trossen los en verdwijnt voorbij de horizon.
Vanaf dat moment leven ze in twee verschillende realiteiten, verbonden en gescheiden door hetzelfde element: de zee.
Er is zijn leven op het water: de uitgestrektheid, de eenzaamheid, de mentale en fysieke inspanning, het geweld van weer en golven.
Er is haar leven op het land: de dagelijkse bezigheden en contacten, en de stille vraag waarom hij ervoor koos te vertrekken — naar het midden van niets.
Geleidelijk verliezen ze de verbinding met elkaar.
Geen van beiden weet hoe het met de ander gaat.
Dan steekt er een storm op.
Er is geen ontkomen aan.
De oceaan dringt zich op.
De oceaan neemt het over. ...
Lees verder op https://www.theateraanzee.be
