Jongerenmuziekcentrum OHK presenteert: Lokale Helden 2026.
Met de steun van vi.be, CERA en Stad Oostende.
HARS
Plakkerig. Hardnekkig. Onontkoombaar.
Uit de samenzwering van vier hoofden — BWANA, Bonakar, Didier en Stoelen en Banken —
ontstond iets dat niet netjes in een hokje wilde blijven zitten. Ze staken de koppen bij elkaar,
lieten chaos fermenteren en wat daaruit kroop heet HARS.
HARS is een mix van alternatieve grunge, een flinke scheut je m’en fous en psychedelische
slangen die zich een weg kronkelen door riffs, feedback en uptempo grooves. Hun muziek
schuurt, bijt en verleidt tegelijk. Soms loom en smerig, soms plots messcherp en
onvoorspelbaar. Niets wordt uitgelegd, alles wordt gevoeld.
Live voelt HARS als een rokerige kelder waar de muren zweten en de tijd even ophoudt met
bestaan. Ze spelen niet om te behagen, maar om iets los te wrikken. HARS is geen statement,
geen pose, geen oplossing. Het is wat overblijft nadat alles anders is weggerot.
SIEM REAP
Niemand zat er echt op te wachten dat Gilles Demolder een soloplaat zou maken. Hij had tenslotte al een naam opgebouwd met Oathbreaker en Wiegedood, twee van België’s zwaarste en meest gerespecteerde undergroundexportproducten. Maar nadat Oathbreaker uit elkaar viel, samen met de relatie die de laatste fase van de band had gevoed, bleef er voor Demolder niet veel over, behalve een laptop, een paar goedkope microfoons, en begon hij nummers te schrijven die nergens anders in pasten.
Het resultaat was Siem Reap en hun zelf opgenomen debuutplaat uit 2023, Now What?. Lo fi, bekentenisachtig en pijnlijk direct, het klonk als iemand die door de brokstukken van zijn twintiger jaren graaft en niet altijd tevreden is met wat hij vindt. Gedeeltelijk dagboek, gedeeltelijk dronken voicemail, introduceerde het Demolder niet alleen als singer songwriter in de traditionele zin, maar ook als een meedogenloos zelfbewuste verteller, iemand die even bereid is zichzelf belachelijk te maken als het verleden te betreuren.
Wishin’ I Was Fishin’, het tweede album van Siem Reap, verliest die intimiteit niet, maar verruimt het geluid, mede dankzij vaste vrienden en medewerkers Wim Coppers (Oathbreaker, Wiegedood) op drums en Jasper Hollevoet (Ventilateur) op bas. Het is niet langer lo fi, het is rijk, gelaagd en dynamisch, maar nog steeds geworteld in bekentenisachtige songwriting, vervormde folk en Demolders kurkdroge gevoel voor humor.
Dit zijn geen droevige nummers om het droevig zijn, ze zijn pijnlijk grappig, ongemakkelijk specifiek en vaak brutaal eerlijk. Oliver Kahn zet jeugdtrauma en een verwoestende break up om in een sportmetafoor. Live Love Leave haalt uit naar gentrifiers met hun wijnbar sfeer. The Purpose of Wind Chimes vindt rust in een kettingrokende grootvader die zijn parkieten vrijlaat. En Ballerinas is eigenlijk een open brief van een artiest aan zichzelf, waarin hij zichzelf zegt te zwijgen en te stoppen met klagen. Ze lezen als korte verhalen, of als berichten die je liever nooit had verstuurd. Ze zijn grappig, tot ze dat niet meer zijn. Het zijn geen grappen, maar ook geen tragedies. Ze bestaan in die ongemakkelijke ruimte waar verdriet absurd wordt, en absurditeit de enige manier wordt om over verdriet te praten.
Gilles doet in deze nummers niet alsof hij een held is. Integendeel, vaak is hij zelf de clou, de rommelige partner, de verbitterde artiest, de gast die knock out gaat in Berlijnse toiletten of ruzie begint in cafés. Maar er zit nooit wreedheid in het schrijven, alleen eerlijkheid, en de bereidheid om tegenstrijdigheden te omarmen, schaamte en privilege, schuld en ego, verdriet en humor.
Siem Reap is geen ontsnapping aan zwaarte. Het is een heel andere vorm van zwaarte, eentje gehuld in badjassen, vogelmetaforen en nachtelijke monologen, die een spiegel voorhoudt en zachtjes lacht om wat hij ziet.
MORML
MORML is een heerlijke blend van alternatieve pop, funk en synths, met knipogen naar o.a. Michael Jackson, Daft Punk en veel meer. Opgericht in 2024, zette de band zichzelf snel op de kaart in met energieke shows op podia zoals Paulusfeesten, OHK (Elysée) en Casino Kursaal.
De rode draad werd snel duidelijk: dansbare, aanstekelijke muziek die blijft plakken. Hun eerste release ‘Vice’ haalde op Spotify meer dan 5.000 streams in minder dan een maand.
In 2025 schakelen ze een versnelling hoger met nieuw bloed: Otice Dury & Kjell Baghein. Twee doorwinterde vocalisten die de band dat extra laagje geven. Met deze officiële wedergeboorte werkt MORML momenteel ijverig aan hun eerste EP.
