Grégoir Vanneste ontvangt een groep toeristen op zijn missiepost te Goma, en vertelt uit zijn leven:
Dangereuze wegen…wees blij dat ge wegen hebt! In Congo zijn er geen meer…Nu moet ge een versleten vliegerke nemen waarvan de zetels soms vervangen zijn door plastieken tuinstoelen….
Ze zijn altijd wel iets aan het verbouwen als ik in België ben... Is dat waar dat ge nu al van die ligbaden hebt van van die broebelingsjes, zo van onder?...
Missionaris worden dat is iets raars. Ik zat op het college en ik deed niet eens Latijn. Ik wag nogal een flierefluiter als ik dat nu hoor. Ik ging graag, ik ging met de meisjes om en allemaal.
Het was een vrijadgavond, november ’96, en wij waren aan het biljarten met een paar confraters. Zij waren met tien-, vijftien man en ze sprongen naar binnen. AFDL, mannen van Kabila pére, eigenlijk Rwandezen. Iedereen wist dat Kagame daar achter zat. We wisten dat ze zouden komen. De Rwandezen waren zeer kwaad op de Witte Paters.
Deelname: 5 EURO (ter plaatse te betalen).
Inschrijven is verplicht en kan het ontmoetingscentrum.
