Aandacht en afleiding vechten in deze voorstelling in een stortvloed aan grote en kleine gebeurtenissen. Er wordt gebotst, gekotst, gevallen, gelachen, gescheten en gehuild. Niemand luistert nog, of hoort elkaar.
Decorwisselingen komen te vroeg, gastoptredens van de plaatselijke balletschool te laat. Een voorstelling als een druk verkeersplein zonder regels. En boven, onder en achter dit kabaal? Iemand die iets belangrijks te melden heeft. Zal deze stem toch nog op tijd gehoord worden?
